Toppers van 73 jaar CHIO Rotterdam: Rogier van Iersel

CHIO
AL1 3035

Voor de oplettenden onder ons, de titel is gewijzigd. Het 73ste CHIO is een feit. Tijdens deze 73ste editie mochten we een jubilaris aan de rijke historie van ons concours toevoegen. Hij is 66 jaar, geboren en getogen in Rotterdam en woont inmiddels op de Veluwe. Toch komt zijn liefde voor Rotterdam regelmatig naar voren in ons gesprek, hij doet zeker niet zijn best om zijn roots te verloochenen. 25 Jaar CHIO Rotterdam mag hij inmiddels op zijn cv vermelden, we spreken dit keer met Rogier van Iersel.

Rogier: “Ik ben 66 jaar, geboren en getogen in Rotterdam en woon inmiddels op de Veluwe. Mijn hele leven ben ik al werkzaam in de paardensport. Ik ben 20 jaar in dienst geweest van de toenmalige KNF en daarna ben ik zelfstandig gaan werken. Dat heeft er toe geleid dat ik me ben gaan toeleggen op hippische evenementen. Ik ben ruim tien jaar chef d’equipe geweest van het springteam van Saudie Arabië, dat tot ieders verassing teambrons won op de Olympische Spelen van 2012 in Londen. Ook ben ik een aantal jaren sportief directeur geweest van Jumping Amsterdam, ben ik sinds 2010 betrokken bij het concours in Bazel en ben ik al ruim 20 jaar sportief directeur van Ascona in het Italiaans sprekende deel van Zwitserland.

25 Jaar CHIO

Ik kwam al op het CHIO Rotterdam toen ik acht jaar was. Op woensdagmiddag kon je toen voor één gulden naar binnen en dat betaalde ik van mijn zakgeld. De paarden stonden toen nog voor pannenkoekenhuis De Big in een lange rij met houten bomen, een hele andere tijd was dat. In 1992 begon ik als springjury op het CHIO via mijn contact met Jan Willem Körner . In 1992 en 1993 was ik actief, in 1994 was er geen editie in verband met de wereldruiterspelen in Den Haag. Van 1995 tot 2015 was ik onafgebroken actief. Daarna volgde een pauze van vier jaar. De 2020 editie werd geannuleerd in verband met Covid en in 2021 ben ik weer begonnen. Totaal maakt dit 25 jaar CHIO over een periode van 30 jaar.

Landenwedstrijden

Een jubileum jaar dus, bij een bijzonder evenement waar ik trots op ben. Als je 25 jaar vertrouwen krijgt zegt dat toch wel iets. Ik beschouw dat als een privilege en ik zie er ieder jaar weer naar uit. Er is maar één landenwedstrijd in Nederland en dat is een jaarlijks hoogtepunt. Als Nederland dan ook nog wint, zoals dit jaar, geeft dat natuurlijk een extra dimensie. 30 Jaar ben ik nu actief als springjurylid en ieder event heeft zijn eigen dynamiek. De kracht van interactie tussen wat er in de ring gebeurt en het publiek, daar kan ik van genieten. Toen TeamNL springen de landenwedstrijd won dit jaar, het medeleven van het publiek dan, schitterend, dat zijn voor mij echt hoogtepunten. In Rotterdam vind ik het extra mooi dat het publiek zo dicht op de ring zit en het terrein is niet heel groot, direct in het hart van de sport zitten, geweldig.

Rol jurylid

De jury speelt een rol bij de fitheidsbeoordeling van de paarden voorafgaand aan de wedstrijden en wordt geacht een beslissing te nemen bij onverwachte gebeurtenissen, bijvoorbeeld bij onweer of een incident, dat een goed verloop van de rubriek verstoort. Simpel gezegd, is het de taak van de jury om op basis van de reglementen en met gezond verstand de wedstrijd in goede banen te leiden. Ook draagt de jury er aan bij dat onze sport naar buiten zo goed mogelijk uitgedragen wordt.

Hobby, passie en professionaliteit

Als Rotterdammer ben ik natuurlijk bevooroordeeld, maar de locatie van het CHIO vind ik echt geweldig. Er zijn niet veel concoursen in de wereld die op zo’n locatie en in zo’n entourage plaatsvinden. De traditionele omgeving van de Jockey Club met toch hedendaagse faciliteiten vind ik heel mooi en tenslotte de topsport. Mede door de landenwedstrijd is het CHIO Rotterdam altijd verzekerd van een sterk deelnemersveld. De organisatie wil ik ook nog graag noemen. Professionalisering is de tendens in de paardensport, maar in Rotterdam werken mensen die met hart en ziel aan de sport zijn verknocht. Hobby, passie en professionaliteit op het hoogste niveau mogelijk gemaakt door vrijwilligers die dat met hart en ziel invullen, dat is het CHIO Rotterdam.

Mijn mooiste herinneringen zijn aan landenwedstrijden die altijd op het scherpst van de snede gereden worden. De teamspirit onder de ruiters benadrukt het bijzondere karakter van een landenwedstrijd en dat vind ik mooi. Ik voel me bevoorrecht dat ik met mijn wereldwijde ervaring mijn functie als jurylid mag uitoefenen. Ik zie veel achter de schermen van concoursen en ken door mijn werk als chef d’equipe de ervaringen van ruiters. Voor mijn rol als jurylid is dit waardevolle kennis. Tot voor Corona jureerde ik 25 tot 30 weekenden per jaar, maar dat is nu wel wat minder geworden. Wat ik overigens prima vind, omdat het moeilijk te combineren is met mijn andere werkzaamheden.

Favorieten

Het CHIO is één van mijn favoriete concoursen, maar ik wil graag onderscheid maken tussen indoor en outdoor evenementen. Indoor vind ik Neumunster bijvoorbeeld heel mooi, al is dit geen heel groot evenement en is het eigenlijk niet eerlijk dit te vergelijken met een concours als Genève. Engelse concoursen wil ik ook graag noemen. Londen Olympia, The Horse of the Year show in Birmingham... in Engeland heb je niet alleen sport, maar ook andere rubrieken. CSIO Dublin is juist voor de echte paardensportliefhebber geweldig, er komen 40.000 mensen per dag.

Herning, Jeroen Dubbeldam en Jos Lansink

Nederland heeft veel goede springpaarden, maar die moeten ook goed opgeleid worden. Ik waardeer het in een ruiter als een getalenteerd paard de tijd krijgt in de opleiding. Uit de fitheidstest blijkt dat paarden heel verschillend zijn, ondanks dat ze allemaal presteren. Mijns inziens ligt het mede aan de opleiding of een paard echt het allerhoogste niveau behaalt en niet alleen aan de kwaliteiten van het paard. Jeroen Dubbeldam kan bijvoorbeeld als geen ander jonge paarden opleiden, ze laten ontwikkelen en met hen toewerken naar concoursen. Ook de nieuwe bondscoach van TeamNL springen. Jos Lansink wil ik op dit punt graag noemen. Echter ik wil geen ruiters te kort doen, we hebben in Nederland meerdere goede opleiders

Medaillekansen

Tijdens dit CHIO hebben de Nederlandse springruiters laten zien dat ze op de goede weg zijn naar het WK in Herning. Echter de ervaring heeft geleerd dat kampioenschappen op zichzelf staan en beslist worden op onverwachte punten. Ieder kampioenschap maken vijf of zes landen kans op een medaille zonder dat je vooraf een uitslag kunt inschatten. Zoals nu lijkt acht ik TeamNL springen wel bij die vijf à zwes landen, ja ik denk zeker dat ze medaillekansen hebben.

Rotterdam en het CHIO

Terug naar het CHIO, het concours past echt bij Rotterdam. De mentaliteit van Rotterdammers is aanpakken. Als iets tegenzit niet opgeven, maar jezelf bij elkaar rapen en doorgaan. In de haven, bij het voetbal, maar ook bij het CHIO Rotterdam heerst deze instelling, mooi vind ik dat. Het CHIO is een echt Rotterdams evenement mede mogelijk gemaakt door de stad, het concours hoort hier echt. Het CHIO is ook groot gemaakt door mensen die binding hebben met de haven. Rotterdam kan trots zijn op het CHIO, maar het CHIO kan ook trots zijn dat het een echt Rotterdams event is.

Ja, ik vind het CHIO een geweldig concours wat voor iedereen voelbaar is. Dit gecombineerd met vele vrijwilligers die zich met hart en ziel inzetten en hun werk met passie doen maakt het zo uniek. Tenslotte wil ik nog zeggen dat de rol van een springjurylid niet overschat moet worden, wij vervullen een dienende rol. Net als bij het voetbal, als het publiek niet weet wie de scheidsrechter is, doe je het goed”.

Rotterdam kan trots zijn op het CHIO, maar het CHIO kan ook trots zijn dat het een echt Rotterdams event is. Maar het CHIO Rotterdam is ook trots op jou Rogier. 25 Jaar actief bij ons, respect ! Leuk om met je gesproken te hebben, dank voor je mooie woorden en 25 jaar inzet, op naar de volgende 25 jaar!

  • Deel dit artikel