Carolien Lavooij kijkt terug op het CHIO 2026
Als jong meisje van negen jaar begon ze als vrijwilliger op het CHIO en ze kan zich geen leven zonder het CHIO indenken. Dit jaar nam ze zelfs de dubbelrol van directeur / voorzitter op zich. Ze waagde een grote stap, maar ze heeft geen moment spijt gehad. In de voorbereiding maakte ze lange dagen, het was meer dan een fulltime baan. Ze arriveerde om 8.00 uur op het CHIO-terrein en ging pas weg als het Stroodorp leeg was. Niets ontging haar en ze was er voor iedereen. Het was hard werken om alle ballen hoog te houden, maar ze genoot ervan. Van haar CHIO, want iedereen zal dat beamen en haar dat gunnen. Natuurlijk blikken we terug met Carolien Lavooij.
Uitdagend, succes en enthousiasme
We spreken onze bevlogen voorzitter een week na het concours en we horen de warmte in haar stem wanneer ze antwoord geeft op onze eerste vraag. Carolien: “Het CHIO 2026 in drie woorden? Uitdagend, groot succes en enthousiasme. Ik ben een hele grote uitdaging aangegaan. Aan de ene kant moest ik uitzoeken wat mijn dubbelrol precies inhield, of die combinatie ging werken en of er gaten zouden vallen. Anderzijds wist ik dat ik in een warm bad terecht zou komen en had ik alle vertrouwen in het bestuur, MT en de rest van het team.
Ik leerde onze processen nog beter kennen en dat was mooi. Ik was bij veel betrokken, zowel voor als tijdens het evenement. Dit past echt bij me: ik ben graag betrokken, hands-on en iemand die meedoet en aanpakt. Ik heb veel meer dingen gedaan dan voorheen, mijn rol is nu een stuk intensiever. Ik heb veel meer contact met alle medewerkers en er ontstonden kortere lijntjes tussen het bestuur en het MT.
Door omstandigheden kreeg ik ook de portefeuille vrijwilligers er nog bij en ook met deze groep medewerkers ontstond er daardoor een nauw contact. Dat vind ik ook heel waardevol. Zo konden we als groep meer aan dan ooit. Het was een spannende keuze die we gemaakt hebben, maar het heeft zeer goed uitgepakt. Voor mezelf, maar ook voor de rest van het team. Ik denk dat ik meer mensen deelgenoot heb gemaakt van wat er bij het CHIO komt kijken.”
In de ring komen gevoelens samen
Inmiddels loop ik al bijna veertig jaar rond in het Kralingse Bos en ben ik nog steeds vrijwilliger. Wat ik in al die jaren het allermooiste vind? Toch op het veld staan. Daar komt alles samen: het publiek, de sport, de sponsors, de officials en alle mensen die het CHIO mogelijk maken. Op het veld voel ik me echt thuis. Voor mij is dat nog steeds het ultieme CHIO-gevoel.”
Sport, rijke historie en hospitality
“Wat het CHIO anders maakt dan andere concoursen? Daar kom ik steeds meer achter. Wij hebben het echt ontzettend goed voor elkaar in Rotterdam. We hebben een fantastische locatie, bieden kwaliteit en service en hebben oog voor detail. Veel mensen zijn al heel lang betrokken bij het CHIO en dat komt het evenement natuurlijk enorm ten goede. Die expertise is ontzettend waardevol, van leverancier tot vrijwilliger.
We hebben gewoon een fantastisch evenement, daar word ik me steeds bewuster van. Natuurlijk zijn we een outdoor concours en dat brengt ook minder praktische kanten met zich mee, maar juist dat maakt het anders dan andere concoursen. We hebben een mooie, rijke historie, absolute topsport en we zijn een hospitality-evenement. Sport en hospitality zijn twee werelden naast elkaar, maar dat dit heel goed samengaat, bewijzen we al jaren. Het CHIO ademt die historie en daar ben ik heel trots op.”
Meer dan een full-time baan
Dit hebben we toch maar bereikt
“Het klinkt misschien raar, maar het allermooiste moment van het CHIO 2026 was voor mij de woensdagavond. De avond voor het CHIO echt begon. Ik ging naar huis en alles was klaar. Ik dacht toen, wauw, het staat en dit hebben we toch maar bereikt met elkaar. Natuurlijk waren er veel mooie momenten tijdens het concours, maar dat moment was heel bijzonder. Ik bedacht me toen dat we het daar allemaal voor doen. Want de aanloop was heftig. Ik ga tijdens het CHIO wel naar bed, maar slapen is anders. Ik ben om ca. 8.00 op het terrein en ga pas weg als het stroodorp leeg is. Die lange dagen maak ik bewust, want ik voel me verantwoordelijk. Thuis gaat mijn hoofd gewoon door en als ik opsta, ga ik meteen weer aan.”
Bezoek van de prinsessen
“Een heel mooi moment van de laatste editie was natuurlijk het bezoek van de prinsessen Beatrix en Amalia. Prinses Beatrix is bij ons kind aan huis en ieder jaar trouwe bezoeker. De paardensport is echt haar sport en ze weet er echt heel veel van. Dat geldt ook voor haar kleindochter Amalia. Ze komt zeker niet alleen vanuit haar rol, maar ook uit liefde voor de paardensport. Ze kent ook veel ruiters. Het CHIO heeft een rijke historie met het koninklijk huis en daar zijn we trots op. Koning Willem Alexander en Koningin Maxima waren bij het Nederlands elftal in Amerika en oma en haar kleindochter waren bij ons, hoe mooi was dat?!”
Noodweer vrijdagavond
Het CHIO is een outdoor concours, onze bevlogen voorzitter zei het al. Vrijdagavond na de Longines League of Nations moest het programma in het Stroodorp helaas worden afgelast door noodweer. We vroegen Carolien om een reactie. Carolien: “Ik vond dat echt wel even een rotmoment. Het feestje in de ring had een vervolg moeten krijgen in het Stroodorp, maar dat werd ons helaas onmogelijk gemaakt. Achteraf kijk ik er wel tevreden op terug en ben ik heel trots op ons team: alles verliep vlekkeloos en zonder enig probleem.
Dura Vermeer piste
Naast de Rotterdam Arena, heeft het CHIO ook een tweede ring, de Dura Vermeer piste waar ook een volledig programma plaatsvindt. Carolien: “Die tweede piste heeft ook een heel leuk programma. Die piste is ook heel belangrijk en proberen we kost wat het kost te behouden. De jeugd krijgt hier een podium, maar ook de breedtesport, de para dressuur en de nationale sport. Het is daarom ook heel fijn dat zowel provincie als gemeenten bereid zijn ons hiermee te helpen. De Dura Vermeer piste is heel belangrijk voor verbinding binnen de paardensport. De topsporters in de hoofdring moeten ergens vandaan komen. Ik denk dat die tweede piste motiverend en stimulerend is. De ruiters die daar mogen rijden, doen kennis en ervaring op en verdienen ook zo’n platform. Overigens viel het me op hoeveel publiek er bij deze rubrieken komt kijken en hoe zij genieten. Heel weinig ruiters kunnen maar topruiter worden en op 5* niveau rijden en wij geven daarom zoveel mogelijk groepen de gelegenheid om zo bij ons aan start te komen.”
Mauro Turfhorst
Zoals velen zullen weten, is Carolien zelf ook enthousiast amazone. Ze rijdt dressuur en we vragen haar welk paard dat dit jaar in de Rotterdam piste verscheen ze zelf graag zou willen rijden. Haar antwoord is verassend en spontaan: “Ik rijd zelf dressuur en kijkend naar het deelnemersveld van dit jaar is mijn antwoord Mauro Turfhorst. Hij lijkt heel bereidwillig en enthousiast, is stoer, maar toch lichtvoetig, hij lijkt me geweldig om te rijden."
Al bezig met 2027
We zeiden het al, onze enthousiaste voorzitter klinkt zo kort na de 77ste editie fris en fruitig. Carolien: “Natuurlijk moet ik even bijkomen en geniet ik zeker na. Ik krijg veel mails en berichten met eigenlijk alleen hele positieve reacties. Volgende week gaan we evalueren en daarna gaan we al snel weer door met het volgende jaar. Niet direct met echt organiseren, maar zeker wel met de evaluatiepunten, daar ben je ook wel even mee bezig. In de zomervakantie doen we echt niets, daarna gaan we weer volle bak vooruit om er in juni weer klaar voor te zijn. Echt moe ben ik ook eigenlijk niet geweest, ik ben vooral trots, echt trots. De zondagavond dat het CHIO van dit jaar afgelopen was, bedacht ik me “Jeetje, is het alweer voorbij?” Ik bedoel, je leeft er zo lang naar toe en dat is het opeens weer klaar. Over volgend jaar, afgelopen jaar hebben we best wat beslissingen genomen, sommigen nauwelijks zichtbaar. Het was in de aanloop spannend hoe dit uit zou pakken, maar dat heeft heel goed uitgepakt. Met dat soort dingen gaan we ons de komende tijd bezig houden om er in 2027 weer voor te gaan, meer dan ooit!”
Sport proberen te volgen
“Hoeveel sport ik zie? Dat viel dit jaar niet tegen ondanks mijn drukke agenda. Ik heb de hele landenwedstrijd springen gezien, dat is een bijkomend voordeel van bezoek van het koninklijk huis. Ook heb ik best wel wat dressuurproeven op de schermen die overal hangen gezien en heb ik zaterdagavond de laatste vijf küren kunnen kijken toen ik met Laurens van Lieren stond te praten. Ik probeer echt te volgen wat er in de ring gebeurt. Een hele rubriek lukt me normaal gezien nooit. Op andere concoursen zie ik veel meer sport dan op ons eigen concours.”
Oorbellen, poffertjes en champage
Continuïteit bovenaan
Tenslotte zijn we benieuwd of Carolien nog dromen heeft met betrekking tot het CHIO. Even blijft het stil en dan volgt een bijna plechtig antwoord: “Continuïteit staat hier bovenaan. We willen als CHIO meegroeien met de sport en het niveau en onze enorm sterke plaats op de hippische kalender behouden. Natuurlijk hebben we ambities en willen we ons blijven verbeteren, maar onze hoogste prioriteit is om het CHIO Rotterdam ook voor volgende generaties te behouden zodat zij ook plezier aan dit evenement kunnen beleven zoals wij dat ook doen. Onze dochter was nu bijvoorbeeld met een groep vriendinnen als vrijwilliger actief en zij hadden zoveel plezier, ik herken mezelf daarin. Helaas is het nog steeds niet vanzelfsprekend dat een concours ieder jaar op de kalender staat en we doen er alles aan om dit wel zo te laten worden.”
Dank jullie wel!
Onze vragen zijn op en we gunnen het laatste woord aan Carolien. Wederom volgt een enthousiast, bijna plechtig en mooi antwoord: “Dank jullie wel! Uit de grond van mijn hart. Aan alle betrokkenen: sponsoren, bestuur, MT, vrijwilligers, deelnemers, grooms, publiek en iedereen die het CHIO mogelijk maakt. Zonder jullie zou het CHIO niet kunnen bestaan. We kunnen het alleen met elkaar!”