Onderweg naar CHIO 2021: Marlies van Baalen

CHIO
4 C601 A5 F DBB6 4278 8062 D6 BEFE81 CFA1 1 105 c

Met een moeder als Coby van Baalen moest ze wel een paardenmeisje worden. Inmiddels herhaalt de geschiedenis zich, dochter Feline (3) lijkt ook besmet te zijn met het minstens zo besmettelijke virus als Corona, het paardenvirus. Haar eerste kampioenschap reed en won ze in 1987 met haar pony Anjonette en vele kampioenschappen, prijzen en titels volgden. Ze is niet alleen moeder, ondernemer en succesvol amazone, maar geeft ook les, sport veel en last but zeker not least is ze samen met haar moeder grondlegster en ambassadrice van DVB Foundation, een stichting die zich inzet voor ruiters met een beperking. We spraken met Marlies van Baalen!

Natuurlijk vroegen we ook Marlies als eerste hoe het met haar gaat en ook van de Brakelse amazone krijgen we gelukkig het antwoord wat we graag willen horen: “Goed ! Ik ben zelf gelukkig niet ziek geweest. We hebben het bij ons op stal meteen heel serieus aangepakt. In het begin zijn er even helemaal geen klanten geweest, maar ook toen we dat weer oppakten, hebben we vrij strenge regels gehanteerd voor klanten en medewerkers. Ik sport altijd al veel naast het rijden, om blessures te voorkomen, maar ook voor de lenigheid na mijn rugblessure. Daardoor heb ik een goede basisconditie. Ik ben ervan overtuigd dat dat in deze tijd zeker goed heeft gedaan. Sporten is goed voor je lichaam, maar maakt je ook mentaal sterker. Inmiddels ben ik ook alweer twee keer op concours geweest met mijn toppaarden Ben Johnson DVB (Johnson x Ferro) en Go Legend DVB (Totilas x Ferro), naar Opglabeek en Exloo. Dat heeft me veel informatie gegeven. De paarden hebben het beiden fantastisch gedaan. Voor Go Legend DVB waren het zijn eerste internationale concoursen en hij gedroeg zich super. Ben Johnson DVB laat zien dat er nog steeds rek in zit, hij loopt nog steeds nieuwe PR’s. We zijn meerdere keren geplaatst en ik ben heel blij met waar we nu staan.

Ik heb weinig last gehad van Corona. Zoals veel ruiters ben ik in de bevoorrechte positie dat we een bedrijf aan huis hebben in een mooi buitengebied. We konden de paarden gewoon door trainen en ook de kadertrainingen werden snel weer opgepakt. Natuurlijk zijn wedstrijden de spreekwoordelijke kers op de taart, maar ik haal mijn voldoening zeker ook uit trainen en de daaruit voortkomende vooruitgang”.

Mooie herinneringen aan de lampjes in Kralingse Bos

Het is eigenlijk een inkoppertje, maar we vragen toch aan Marlies of ze blij is dat het CHIO Rotterdam doorgaat. Ze geeft het antwoord waar we het allemaal voor doen: “Jaaaaaaa ! Natuuuuuuuurlijk ! Ik kom al van kinds af aan in Rotterdam. Met mijn moeder, die reed er toen. Mijn eerste herinnering gaat niet naar de paarden, maar naar het bos met de vele lampjes, geweldig vond ik dat. De route van de stallen naar het hoofdterrein, kilometers lang in mijn verbeelding, dat blijft me altijd bij. Als ik nu, als ruiter, aan het CHIO denk, denk ik meteen aan de vele vrijwilligers overal die je bijvoorbeeld meteen komen helpen je vrachtwagen uitladen als je arriveert, dat geeft een heel welkom gevoel. Gelukkig zijn de lampjes er ook nog steeds, heel bijzonder samen met die jeugdherinneringen. Waar ik ook altijd aan denk als ik aan Rotterdam denk, is het pannenkoekenhuis De Big. Zo ontzettend gezellig om daar met collega ruiters een pannenkoek te eten. Mijn dochter Feline zal het daar ook heel leuk vinden, ik hoop haar er dit jaar mee naar toe te kunnen nemen”.

Het CHIO Rotterdam is dit jaar niet alleen een regulier CHIO, het is ook het laatste meetmoment voor het EK en de Olympische Spelen. We zijn benieuwd of dit in de gedachten van Marlies speelt: “Ik ga de observatiewedstrijden in Ermelo en Rotterdam zeker rijden. Echter ik heb geleerd dat in de paardensport niets voorspelbaar is. Ik concentreer me op mijn rijden en geniet zoveel mogelijk van alles. Natuurlijk heb ik een kans, maar er zijn maar weinig plaatsen beschikbaar ……. Het is nog twee weken tot het NK. Na Exloo hebben Ben Johnson DVB en Go Legend DVB een week vrij gehad. Met Go ga ik mijn nieuwe kür thuis oefenen en verder zorg ik voor zoveel mogelijk ontspanning en afwisseling in het werk om de paarden straks stralend aan de start te brengen. Om dit alles met Go Legend DVB mee te mogen maken is extra speciaal. Hij is gefokt door mijn schoonouders. We noemen hem het familiepaard en ik ken hem dus al van jongs af aan. Natuurlijk hebben wij op Dressuurstal Van Baalen ook veel eigen fok, maar dit is zo bijzonder.

'No I in team' is ons motto

Ik ben enorm trots op mijn paarden en op het team wat wij hier op Dressuurstal Van Baalen hebben. Ons motto is: 'There is no I in team' en zo voel ik dat ook oprecht. Samen met mijn familie genieten we van de sport en ik hoop dat ik dat ook begin juli in Rotterdam en nog lang daarna mag blijven doen!”

Passie, herinneringen, enthousiasme, professionaliteit. Mooie woorden van een mooie amazone. Dank je wel Marlies, voor je tijd nu, maar ook voor alles wat jij en je familie al voor de dressuursport hebben gedaan. Heel graag tot over 6 weken in het Kralingse bos in Rotterdam!

  • Deel dit artikel