CHIO Rotterdam bepalend voor keuzes voor hengsten bij Eva de Keizer

CHIO
DV Chio2018 stalling vrijwilligers DV 08054

Ze is al sinds haar tiende jaar vrijwilligster bij het CHIO Rotterdam, is geboren tegenover de Rotterdamsche Manège en slaapt tijdens het concours thuis in haar eigen bed om beter uitgerust voor de paarden klaar te kunnen staan. We laten je deze zomer kennismaken met onze vele, trouwe vrijwilligers van het CHIO Rotterdam; dit keer aan het woord Eva de Keizer, 33 jaar, coördinator stalling.

Eva woont in Rotterdam Prinsenland, heel dichtbij het concoursterrein. Ze begint haar verhaal: “Ik ben geboren tegenover de Rotterdamsche Manège en nu woon ik dus in Prinsenland. Gelukkig nog steeds heel dichtbij. Sinds ik in het team Stalling zit, vind ik dat heel fijn. In tegenstelling tot veel andere teamleden, slaap ik thuis, lekker in mijn eigen bed, dat geeft veel rust. En als er 's nachts paarden arriveren, ben ik toch binnen vijf minuten op het terrein. Ik heb zelf vier paarden, twee fokmerries, een ruin en een veulen. De fokmerries zijn een springmerrie en een dressuurmerrie. Het veulen is zelf gefokt en ga ik houden. Mijn voorkeur gaat uit naar het springen, maar ik kan ook zeker genieten van dressuur. Ik hou naast de paarden geen tijd over voor andere hobby’s, maar ga wel graag uit eten.

Geboren tegenover het terrein

Ik 'vrijwillig' al vanaf dat ik tien jaar was. Ik woonde dus tegenover de Rotterdamsche Manège, die kon ik vanuit mijn slaapkamer zien en ging er al heel jong op les. Zo ben ik eigenlijk automatisch vrijwilliger geworden. Ik begon in een stand waar ze programmaboekjes uitdeelden. Daarna werd ik runner en toen ik vijftien jaar was, is mijn avontuur bij stalling begonnen. Een geweldig verhaal, dat nog steeds voortduurt”. We horen de warmte in haar stem als Eva over “haar” stallingsteam begint en daar komt een schaterlach bij als ze verder vertelt: “In die tijd was er bij de stallen een groomsclub, inclusief bar. Ik stond daar met mijn vijftien jaar achter de bar, nu ondenkbaar, maar toen geen probleem. Een geweldige tijd was dat ! Echter het was een kort avontuur, want toen ik zeventien was rolde ik het echte stallingsteam in. In verband met een verplichte vakantie heb ik één jaar gemist, maar verder ben ik nu al 23 jaar als vrijwilligster aan het CHIO Rotterdam verbonden. Vorig jaar tijdens het EK was ik samen met Margien Willemsen coördinator. Hij had al te kennen geven dat hij ermee wilde stoppen, dus vanaf dit jaar zou ik het alleen doen, een geweldig nieuw hoofdstuk, ik was er klaar voor!

Enorme klus bespaard gebleven

Ik was, zoals veel andere vrijwilligers, echt in shock toen ik hoorde dat het CHIO 2020 niet door ging. Natuurlijk hield ik er inmiddels rekening mee, maar toch hoop je anders. Ik was net zo fijn mijn weg aan het vinden in mijn nieuwe functie en toen dat bericht ……. Ik moet bekennen dat ik ook een kort momentje blij ben geweest dat het dit jaar niet door is gegaan. Op de woensdagavond voor het CHIO, wanneer alle paarden net binnen zouden zijn, werd Rotterdam getroffen door een ongelooflijke stortbui, niet zomaar een flinke bui, maar zo één van een paar uur waardoor ons terrein meteen blank had gestaan. Ik bedacht me die avond dat me een ongelooflijke klus bespaard was gebleven, want het hele team zou aan het werk hebben gemoeten om het water zo snel mogelijk weer af te voeren. Oftewel elk nadeel heeft zijn voordeel”.

We vragen Eva naar het moment wat haar in al haar jaren CHIO Rotterdam het meeste dierbaar is. Ze moet even denken, maar ook dan weer, tussen haar enthousiaste, vrolijke vertellen door die rustige, warme toon in haar stem, waar zoveel gevoel in doorklinkt: “Het klinkt heel raar, maar toch ben ik heel zeker dat dit echt HET moment is wat het meeste indruk op me heeft gemaakt. In 2011 hadden we het twee weken concours, een lang weekend EK dressuur gevolgd door een gewoon CHIO Rotterdam. Tussen die weekenden moesten in één dag alle stallen leeg geschept worden, met de hand. Iedereen van ons team hielp mee. We hebben ontzettend geknald, dat was zo kicken en ik was zo voldaan dat het gelukt is. We hebben met elkaar keihard gewerkt, dit was echt een teamprestatie die ik nooit zal vergeten”.

Paarden CHIO bepalen keuze hengst fokkerij

We maken een sprongetje -of voor de dressuurliefhebbers een changement- naar de sport. Werkt Eva alleen of heeft ze ook nog tijd om ruiters en paarden een beetje te volgen en heeft ze haar favorieten? Die heeft ze zeker: “Jeroen Dubbeldam is mijn favoriete springruiter. Hoe hij zijn paarden rondstuurt, dat vind ik geweldig. Bij de dressuur is dat Edward en dat komt natuurlijk door het beeld van Edward en Totilas tijdens het CHIO, dat raak ik nooit meer kwijt. Maar Edward geeft ook een geweldig beeld met zijn andere paarden. Leuk is misschien om te vertellen dat ik mijn dressuurmerrie dit jaar gedekt heb met de KWPN hengst Ladignac (Zonik x Apache) en de keuze voor de hengst waarmee ik dek, maak ik naar aanleiding van mijn ervaringen met de hengsten op het CHIO. Zowel Zonik (met Edward Gal) als Apache (met Emmelie Scholtens) hebben grote indruk op mij gemaakt in Rotterdam. Ik fok trouwens om het jaar met mijn merries, dus het ene jaar heb ik een springveulen en het andere jaar een dressuurveulen.

Als we het over favoriete paarden hebben, kom ik natuurlijk bij de dressuur ook weer uit bij Totilas, wie niet, zou ik haast zeggen. Bij het springen, qua combinatie Jeroen Dubbeldam en Zenith, maar als ik speciaal voor een paard moet kiezen, wil ik er twee noemen. Als eerste kies ik Dominator Z, van Christian Ahlman. Daaruit heb ik vorig jaar met mijn merrie een geweldig veulen gefokt. Naast Dominator wil ik graag Verdi noemen, van Maikel van der Vleuten. Dit paard verdient het alleen al om hier genoemd te worden, omdat hij op zo’n hoge leeftijd nog zo fit is en zo geweldig presteert in de sport”.

De stallen op het CHIO zijn alleen toegankelijk voor ruiters en grooms en hier wordt streng op toegezien. We vragen Eva of ze ons stiekem toch iets leuks kan vertellen over wat daar allemaal gebeurt, maar helaas zonder resultaat. Eva is zeer duidelijk: “Doordat het besloten is, kan daar van alles gebeuren, ook hele mooie dingen die de rest van de wereld niet te weten komt. Ook al kan ik hier een boek over schrijven, ik zeg hier lekker helemaal niets over.”.

Tenslotte mag Eva zoals iedereen ook zelf het interview afsluiten en nu komt haar fanatisme boven. Ze twijfelt geen moment en struikelt bijna over haar woorden: “Ik hoop echt dat het CHIO er in 2021 weer is, zoals het altijd is geweest. Het CHIO Rotterdam is zo mooi, zo uniek, zo in mijn stad, ik hoop echt dat volgend jaar mooier dan ooit wordt en dat het publiek weer massaal komt. Het mag eigenlijk ook gewoon niet veranderen. Alhoewel, als ik toch een kritische noot toe mag voegen, de laatste jaren vind ik dat er wel wat is veranderd. Ik heb het idee dat er minder bezoekers komen en dat vind ik jammer, het CHIO is zo uniek. Ik denk overigens wel dat ik de reden hiervan weet; een dagje naar een paardensportevenement en ook naar ons concours is duur en ook er zijn de laatste jaren minder shows, die zo’n dag toch extra aantrekkelijk maken. Zoals ik al zei, ik hoop dat we in 2021 meer publieksgericht zijn dan ooit en dat we gaan knallen !”

  • Deel dit artikel