Een aangename rit naar en van het CHIO met Gerrit en Wijnand

CHIO
Whats App Image 2022 08 08 at 3 47 55 PM

Vrijwilliger word je niet, dat ben je, dat zit in je genen. Er zijn maar weinig vrijwilligers die zich beperken tot één evenement of vereniging. Zo ook shuttle chauffeurs Gerrit Besselink en Wijnand de Ruijter. Ze hebben elkaar door hun vrijwilligerswerk leren kennen en zijn de laatste jaren onafscheidelijk op vele evenementen, waaronder het CHIO Rotterdam. Onafscheidelijk, we zeiden het al, vandaar hun bijnamen: Peppi en Kokki. Twee totaal verschillende heren, maar er zijn twee punten waarop ze elkaar tegen komen. Twee hele mooie punten: Humor en passie. Een bijzonder gesprek met twee bijzondere heren.

Gerrit is geboren in Arnhem en woont in het Gelderse Elst. Je zou het hem niet geven, maar hij telt inmiddels 80 lentes. Gerrit is getrouwd en heeft drie kinderen. Hij heeft 22 jaar bij de Koninklijke Marine gediend. Toen hij naar Curaçao moest en zijn vrouw niet mee mocht, is hij de horeca in gegaan. Een eigen cafetaria en Chinees restaurant, 16 jaar gewerkt bij het Chinese Muur concern o.a. bekend van Hotel Breukelen en tenslotte was hij tien jaar beheerder van het horeca-gedeelte van een sporthal. Gerrit is gek op biljarten en op zijn kleinkinderen en beheert naast al zijn andere vrijwilligerswerk ieder jaar drie weken de horeca van een schaatsbaan.

Wijnand is 76 jaar en geboren in Utrecht, waar hij nog steeds woont. Hij is weduwnaar en was werkzaam bij het pensioenfonds Rail & Openbaar Vervoer. Net als Gerrit is Wijnand zeer actief in het vrijwilligerswerk. Hij is wedstrijdsecretaris bij meerdere verenigingen en in zijn vrije weekenden bezoekt hij graag een voetbalwedstrijd. Naast sportieve doelen zet hij zich ook in voor bejaarden. Zo heeft hij meegewerkt aan een film over een fusie van voetbalverenigingen waaruit FC Utrecht is ontstaan. Door Corona is een en ander wat vertraagd, maar de film zal de komende tijd vertoond worden in bejaardentehuizen in en rond Utrecht.

Shuttle service

Wijnand: “Ik kwam al regelmatig naar het CHIO als publiek en via via begon ik in 2011 tijdens het EK dressuur met vrijwilligen bij het shuttle team waar ik nog steeds bij zit. Gerrit: “Ik ben actief sinds 2018. In 2017 ontmoette ik Marleen Schuurman bij het EK handbal < 19 en van het één kwam het ander. Ik was nog nooit op het CHIO geweest en had niets met paarden. Wat inmiddels overigens wel veranderd is. Wijnand kende ik al langer, we doen al geruime tijd samen met veel plezier vrijwilligerswerk. Ook ik ben begonnen bij het shuttle team en niet meer weg gegaan.

Het leuke aan vrijwilligerswerk op het CHIO vind ik het contact met andere mensen. Je ontmoet veel nieuwe mensen en bent als shuttle chauffeur vaak het eerste contactmoment van het evenement. We maken lange dagen, maar dat heb ik ervoor over. Ik hou ervan om mensen het naar de zin te maken, krijg daar zelfs energie van in plaats van dat het me vermoeit. We rijden in busjes en hebben als vaste bestemming Van der Valk Nieuwerkerk. Dat willen wij graag; een vaste bestemming. Voorheen was dat wel eens moeilijk, maar sinds dit jaar hebben we een nieuwe coördinator en die snapt dit helemaal. Wij rijden vooral juryleden en leden van de organisatie” Wijnand: “Ik sluit me helemaal bij Gerrit aan. Mensen naar de zin maken en een stukje service verlenen, hun rit naar het concours zo vlekkeloos en aangenaam mogelijk maken, daar doen we het voor. De deur even open en dicht doen, een tas of koffer in de kofferbak zetten, allemaal graag gedaan”.

Op de achterbank

Gerrit en Wijnand hebben dus al heel wat ritjes voor ons concours gemaakt. We zijn benieuwd wie ze het allerliefst in de auto hebben. Gerrit: “Ringmeester Dennis Dolleweerd. Ik heb veel waardering voor zijn werk. Hoe strak hij alles regelt met toch die lach op zijn gezicht. Die bolhoed op en iedereen doet wat hij vraagt. Bij ons in de auto praat hij honderd uit en heeft hij echt interesse voor ons, ja ik rij hem graag. Ook protocollen runner Jos Struys mag ik graag, alles voor zijn geliefde dressuursport, wat een gedrevenheid”. Wijnand: “Bert de Ruiter en Andries van Daalen, de twee speakers en twee echte heren zie ik graag komen. Twee echte, maar toch heel verschillende heren. Wat ringmeester Dennis Dolleweerd betreft, sluit ik me graag bij Gerrit aan, ook ik mag hem graag. Hij wil altijd voorin zitten en is in tegenstelling tot sommige sporters ook echt geïnteresseerd in ons. Ja we hebben ook veel ruiters in de auto gehad en dat vind ik ook altijd leuk. Er zit wel een groot verschil tussen spring- en dressuurruiters, met springruiters heb je veel meer lol, bij de dressuurruiters moet je soms de woorden uit de mond trekken”.

Veel meer dan alleen het CHIO

We vertelden het al, beide heren zijn met pensioen, maar zijn er nog lang niet aan toe om achter de geraniums te gaan zitten. Sterker, ze maken meer uren dan menig arbeidzaam persoon. De Vuelta, de Canal pride, singel zwemmen in Utrecht, het EK handbal 2018, het EK damesvoetbal in eigen land, het Grand depart van de Tour de France in Rotterdam, ze waren er allemaal bij. En hier houdt het voor Peppi en Kokki niet op. Over twee weken de start van de Giro d’Italië, in september het WK volleybal en ze hopen dat ze hun nieuwe coördinator op het CHIO, die dit zelfde werk ook voor andere concoursen doet, ook te mogen vergezellen naar die concoursen. Sterker, ze rekenen erop! Gerrit wil nog graag iets toevoegen: “Het allermooiste wat ik gedaan heb was het WK zwemmen voor gehandicapten in Eindhoven in 2010, als ik daar nog aan denk, krijg ik weer kippenvel. Eigenlijk zou ik daar helpen op de accreditatie, maar er was veel slecht of niet geregeld en zo ben ik in het restaurant terecht gekomen. Van alles heb ik voor de gehandicapten geregeld, die zoooooo ontzettend dankbaar waren, tranen in mijn ogen. Ook wil ik graag zeggen dat lang niet overal respect is voor vrijwilligers, maar in de paardensport zeker wel, daar is de dankbaarheid groot en dat vind ik mooi.”

Tenslotte

Zoals altijd laten we onze gesprekspartners het gesprek zelf afsluiten. We zijn benieuwd na alle verhalen en worden niet teleurgesteld. Wijnand: “Ik vind het CHIO een prachtig evenement en de mensen die daar lopen hebben allemaal een heel groot hart voor de sport, geweldig vind ik dat. Ik hoop dat het evenement nog lang in deze vorm mag blijven bestaan. Wat ik wel jammer vind, is dat er geen para dressuur meer op het programma staat. Mijn kleindochter Britney de Jong rijdt bij de para’s, is zelfs reserve voor het WK in Herning wat momenteel plaatsvindt en ik zou het geweldig vinden om haar eens op het CHIO te zien rijden. Tenslotte hoop ik natuurlijk dat iedereen, waar ik zulke mooie dingen mee beleef, gezond blijft”. Gerrit wil graag nog wat zeggen over de oorlog in de Oekraïne: “Dat houdt me bezig en maakt me verdrietig. Via mijn werk als vrijwilliger heb ik contact met sporters daar en dat gaat me aan het hart, door merg en been. Sport en politiek hebben niets met elkaar te maken, maar sporters zijn wel de dupe van de situatie. Zij kunnen er niets aan doen als twee presidenten oorlog met elkaar voeren. Natuurlijk is de situatie vreselijk voor heel veel mensen, maar sporters worden mijns inziens extra geraakt”.

Ook dit keer zijn we even stil na een gesprek. Respect voor Utrechtse Wijnand en Arnhemse Gerrit. Groot respect. Op hun respectabele leeftijd nog zo actief voor de samenleving en de sport, zo veel passie voor wat ze doen ……… Dank voor alles wat jullie doen heren, zowel voor ons evenement als voor onze hele samenleving. Was iedereen maar zoals jullie, dan zou de wereld er heel anders uit zien. Veel plezier met alle jullie activiteiten de komende tijd en heel graag tot op het CHIO 2023 !

  • Deel dit artikel