Lvd E Crew shirt sfeer paard runner

Zonder vrijwilligers geen CHIO!

We zijn in gesprek met Klaus de Clerq Zubli en Arjen Smallegange, de twee bestuursleden die verantwoordelijk zijn voor de vele vrijwilligers van het CHIO Rotterdam. Ze zijn altijd oprecht geïnteresseerd in iedereen die zich inzet. Nu hebben de meesten ons hen al sinds het EK vorig jaar niet meer gezien. Hoog tijd om te horen hoe zij dit onwerkelijke jaar beleven en nog belangrijker, hoe ze naar de toekomst kijken.

We vragen beide bestuursleden om een korte introductie. Klaus begint te vertellen: “In november 2016 ben ik gevraagd door de toenmalige voorzitter Belle de Bruin. Bestuurslid Focko Dorhout Mees was toen bestuurslid vrijwilligers, maar hij schoof door naar een andere portefeuille en zo werd ik gevraagd. Bijna iedereen in Rotterdam draagt het CHIO een warm hart toe en ondanks dat ik geen paardenmens ben, ik ook. Het leek me mooi om een steentje bij te dragen. Later heb ik naast de portefeuille vrijwilligers de post financiën erbij gekregen”. Arjen vertelt ook hoe hij bij het CHIO betrokken raakte: “In tegenstelling tot Klaus was ik wel actief in de paardensport, als recreatieruiter en als lid van de Rotterdamsche Manège . In mijn functie als voorzitter van De Jockey Club werd ik in 2015 gevraagd voor het CHIO-bestuur, eerst in de hoedanigheid als vertegenwoordiger van de manège en sinds dit jaar jaar samen met Klaus als verantwoordelijke voor de vrijwilligers. We hebben dus beiden een dubbelrol in het CHIO-bestuur”.

Belang van vrijwilligers voor het CHIO Rotterdam


We vragen hoe belangrijk de vrijwilligers voor het CHIO Rotterdam zijn. Arjen aarzelt geen seconde: “Heel duidelijk en kort: MEGA-belangrijk ! En niet alleen tijdens het concours, het hele jaar doen ze veel voor ons, ze zijn dan o.a. het gezicht van het concours. Zonder vrijwilligers, geen CHIO !”. Klaus vult aan: “Het CHIO Rotterdam is ooit voortgekomen uit De Jockey Club, in het verleden kwamen alle vrijwilligers van de manège, later kwamen er ook mensen van buiten en werden er wat taken geprofessionaliseerd. Vrijwilligers stralen betrokkenheid en enthousiasme uit, wat cruciaal is voor zowel publiek als ruiters om het CHIO Rotterdam als een mooie belevenis te ervaren”.

Het CHIO Rotterdam heeft inmiddels dus twee bestuursleden met de post vrijwilligers, we vragen waarom. Klaus: “Ik heb dus inmiddels de portefeuille financiën, maar vind het contact met de vrijwilligers zo leuk, dat wilde ik niet missen. Bovendien werd het bestuur groter en verdienden de vrijwilligers ook meer draagkracht. ”Arjen: “Voor mij was het net andersom, ik was al verantwoordelijk voor het contact tussen De Jockey Club en het CHIO en kreeg de vrijwilligers erbij, wat ik heel leuk vond, omdat ze zo belangrijk zijn voor ons concours.”

Vroeger waren alle leden van de Rotterdamsche Manège vrijwilliger, we vragen Arjen of dat nog steeds zo is: “Goede vraag. In het verleden dreef het CHIO op de Jockey Club, maar inmiddels is het CHIO zo groot dat dit niet meer het geval is. Echter de kern van de vereniging is nog steeds trouw aan het evenement en de betrokkenheid is groot.”

Samenwerking cruciaal

Als we kijken naar de huidige taken van de vrijwilligers hebben de heren dan nog wensen of zouden ze dingen anders moeten doen ? Klaus: “Naarmate een evenement groter wordt, komen er meer regels, vrijwilligers mogen van de overheid niet meer alles doen. Als we het kunnen houden zoals het nu is, zou dat heel mooi zijn. We moeten er voor waken dat professionele partijen liever met professionals werken, wij vinden dat bij het CHIO Rotterdam professionals niet zonder vrijwilligers kunnen en andersom dat vrijwilligers niet alles kunnen, zij hebben de profs ook nodig. Natuurlijk wil je eigenlijk altijd meer enthousiaste mensen die zich belangeloos inzetten, maar dat is soms dus moeilijk. Soms is het ook wel eens moeilijk om professionals en vrijwilligers samen te laten werken, het is wel eens duwen en trekken, professionals kunnen zich soms laagdunkend uitlaten over vrijwilligers, maar wij vinden dus dat vrijwilligers nodig zijn.” Arjen complimenteert zijn collega dat hij dit uitstekend verwoordt en benadrukt dat vooral het woord samenwerking cruciaal is. Ook merkt hij op dat bij zijn Jockey Club het niet meer vanzelfsprekend is dat je vrijwilliger wordt op het CHIO, maar dat nog altijd aan de leden uitgelegd wordt dat zij als vrijwilliger hard nodig zijn. Klaus vult tenslotte over dit onderwerp nog aan dat hij het de laatste jaren en met name op het EK mooi vond om te zien hoe vrijwilligersteams samenwerken. Dit de komende jaren nog uitbreiden zou mooi zijn, op deze manier wordt eenheid gesmeed.

2020 een jaar zonder CHIO

Het was het eerste jaar in de geschiedenis van het CHIO Rotterdam dat er geen groot, internationaal evenement op het terrein plaatsvond. Hoe hebben de bestuursleden, ook Rotterdammers, dit ervaren ? Klaus: “Zucht …… Leeg!” Arjen: “Zucht …… En stil.” Klaus vervolgt: “Het was heel apart, al hebben we als organisatie niet stil gezeten. De kosten gaan door en de rekeningen moeten betaald worden. Gelukkig hebben we trouwe sponsoren die bereid zijn gevonden ons ook dit moeilijke jaar te helpen. Vooral onze directeur Ron Voskuilen en bestuursvoorzitter Theo van Rooij hebben hier een belangrijke rol in gespeeld. Het was bizar en een rare gewaarwording, maar we zijn dus wel bezig geweest”. Arjen: “Voor mij was het een shock dat een evenement waarbij je zoveel mensen bij elkaar brengt, niet plaats kon vinden. Hippisch Rotterdam brengt juist mensen samen en Covid-19 wil dat juist niet. Het CHIO zit bij ons allen in het hart, dit jaar was de wereld op zijn kop”.

En hoe denken ze dat de vrijwilligers het beleefd hebben ? Arjen denkt dat deze dezelfde shock als hijzelf beleefd hebben. Klaus: “We hebben een groot aantal vrijwilligers en ik denk dat deze in twee groepen verdeeld zijn. De eerste groep helpt tijdens het CHIO Rotterdam, dat vinden ze leuk, één keer per jaar, maar als het een jaar niet is, is dat geen ramp. Groep twee doet meer evenementen en is het hele jaar begaan met de paardensport, voor hen liggen diverse gradaties van het leven stil, heeft het allemaal veel meer impact. Kijkend naar mezelf, ligt het CHIO Rotterdam deels stil, maar andere dingen gaan gewoon door”. Arjen bevestigt dit: “Onze sport kan prima op 1,5 meter, als er maar geen publiek aanwezig is. Alles kan eigenlijk, behalve wedstrijden. Bij ons op de manège wordt meer gereden dan ooit. Dat is positief, maar het blijft jammer dat daarna geen koffie of biertje gedronken kan worden”.

Wat brengt 2021?

Voor de vele enthousiaste vrijwilligers misschien wel DE vraag: Hoe kijken Klaus en Arjen naar 2021 en hebben ze een boodschap voor hen ? Klaus lachend: “Ik wil jullie allemaal een zalige kerst en voorspoedig 2021 wensen. Maar zonder gekheid, binnenkort hebben we bestuursvergadering en zullen we het hierover hebben. We zullen de beslissing over 2021 waarschijnlijk vooruit schuiven. Het CHIO is een groot evenement met o.a. veel hospitality en daar zijn vergunningen nodig van de overheid. Hoe sneller er gevaccineerd kan worden, hoe beter. Geheel zonder publiek is waarschijnlijk geen optie, een beperkt CHIO met minder mensen wel. Het is nu nog koffiedik kijken, hopelijk komt er begin volgend jaar meer duidelijkheid. Ik ben al wel blij met alle sponsoren die hun steun hebben toegezegd. Natuurlijk hopen we op een zo normaal mogelijk CHIO, maar helaas is Covid-19 nog niet voorbij”. Arjen: “Een evenement waarbij we sport en publiek bij elkaar brengen is zo complex momenteel, ik hoop, hoop, hoop, maar ik heb ook mijn vrees op zo’n korte termijn. Maar ik hoop op anders !” Klaus tenslotte over deze vraag: “Het mooiste zou zijn als eind juni iedereen is gevaccineerd. Het CHIO zou ook een belangrijk selectiemoment zijn voor de Olympische Spelen. Maar we moeten wel de middelen hebben. Als alle partijen ons hierbij willen helpen, maakt dit de kans ook een stuk groter dat ons mooie evenement door kan gaan”.

Net als iedereen bij een CHIO interview, mogen ook onze zeer gewaardeerde bestuursleden zelf afsluiten. Arjen: “Het eerste wat bij me opkomt in deze onzekere tijd met betrekking tot het CHIO is dat ik de betrokkenheid van de vrijwilligers als zo ontzettend mooi ervaar op sociale media. Dit is zo belangrijk, het is momenteel misschien wel de enige manier om in beeld te blijven. Ik ben blij met en trots op die mensen! Die betrokkenheid naar de rest van de wereld is zo voelbaar, TOP! Ik wil hierbij dan ook mijn waardering en dankbaarheid uitspreken naar alle vrijwilligers die zo betrokken blijven.” Klaus: “Ik wil graag tegen iedereen zeggen, niet alleen tegen de vrijwilligers; blijf veilig, hou je aan de regels en zorg dat je niet besmet raakt ! En ook ik vind het fantastisch om mee te krijgen hoe betrokken de vrijwilligers blijven, zo ongelooflijk mooi, hou dit vast! We gaan ons uiterste best doen om 2021 zo mooi mogelijk te maken en we kunnen niet zonder jullie!”

Een mooiere afsluiting is onzes inziens momenteel niet mogelijk, dus een goed moment om dit gesprek af te sluiten. Dank voor jullie mooie woorden en eerlijkheid Klaus en Arjen en veel succes met al jullie activiteiten voor het CHIO Rotterdam. Hopelijk tot snel ziens op het terrein of elders in levende lijve.

Countdown

0
Dagen
0
Uren
0
Minuten
0
Seconden